Ciekawe miejsca

Tel Miqne to jedno z najbardziej tajemniczych miejsc ziemi świętej, przede wszystkim dlatego, iż obserwując je z lotu ptaka mamy wrażenie, że wzgórza na pewno tam nie ma. Tel Miqne powinien zwać się Niewidzialnym Wzgórzem, gdyż ledwo co wystaje nad powierzchnię, a z pewnej odległości może być z łatwością wzięty za jedno z łagodnych pofałdowań rozległej niziny. Kiedyś jednak wznosiło się tu miasto Ekron, jedno z pięciu głównych miast Filistynów. Miejsce to było zamieszkane w okresie chalkolitycznym i w epoce brązu, ale na scenę teatru historii wkroczyło dopiero w X wieku p.n.e., gdy przybyli tu Filstyni. Przez kilkaset lat niepodzielnie panowali na nizinie nadmorskiej. Gdy Izraelici weszli do Ziemi Obiecanej, rozpoczął się długi okres wojen pomiędzy dwoma ludami. Izraelici zdobyli Ekron, ale potem miasto wróciło w ręce Filistynów. Ci po zdobyciu w bitwie pod Ebenezer Arki Przymierza umieścili ją najpierw w Aszdod, a potem w Gat i wreszcie w Ekronie, skąd wróciła do Izraelitów. O nieżydowskim charakterze miasta w późniejszych wiekach świadczy fakt, że jego bogiem był Beelzebub, a także proroctwo Amosa, w którym Ekron występuje jako miasto filistyńskie. W VIII wieku p. n. e. Ekron zdobywali Sargon II i Sennacheryb. W następnym stuleciu miasto podlegało imperium asyryjskiemu. Ekron nigdy tak naprawdę nie podniósł się ze zniszczeń, jakich doznał od Nabuchodonozora. Nie mamy żadnych wzmianek o tym mieście aż do 147 roku p. n. e kiedy to Aleksander Balas z Syrii podarował je Jonatanowi Machabeuszowi. W IV wieku Euzebiusz nazwał Ekron „bardzo dużym miasteczkiem". Było wystarczająco ważne, by zostać przedstawione na mozaikowej mapie z Madaby z VI wieku, ale w późniejszych stuleciach zostało opuszczone. Jeżeli chcemy zwiedzać to miejsce należy przejechać prosto przez kibuc Rewadim, polna droga jest oznakowana wszędzie tam, gdzie mogą powstać wątpliwości co do dalszego kierunku. Wydaje się jednak, że zachowane zostaną wszystkie elementy, które ukazują staranną organizację miasta z VII wieku. Miasto otaczała podwójna linia fortyfikacji: jeden mur na górze, drugi u podnóża zbocza. Wzdłuż górnego muru rozciągała się strefa produkcyjna. Do roku 1991 odkryto 103 wytwórnie oliwy z oliwek.