W drodze do Emaus…
Abu Gosz to wioska położona na północ od autostrady Tel Awiw - Jerozolima, około 15 km od Świętego Miasta. Na początku XIX wieku znajdowała się tu siedziba herszta rozbójników, silnego na tyle, by opierać się władzom tureckim, ale nie na tyle ambitnego, aby w poważny sposób zagrozić ich panowaniu. W rezultacie przyzwolono mu na ściąganie okupu z podróżnych, a jego imię zastąpiło tradycyjną nazwę wioski, która jest po prostu arabską wersją Kiryat Jearim. Kiryat Jearim jest często wzmiankowana w Starym Testamencie jako górska wioska na granicy terytoriów plemion Judy i Beniamina. Tu właśnie przez dwadzieścia lat była przechowywana Arka Przymierza - od momentu jej zwrotu przez Filistynów do przeniesienia do Jerozolimy przez Dawida. W tych czasach wioska znajdowała się na szczycie Der al-Azhar, zwieńczonym obecnie wielką statuą Najświętszej Maryi Panny z Dzieciątkiem. Nowożytne sanktuarium Notre zbudowane jest na ruinach kościoła z V wieku; fragmenty posadzki mozaikowej tego sanktuarium są ciągle widoczne. Warto zaznajomić się z jej topografią i metodami jakimi była robiona. Nie jest jasne, kiedy wioska przesunęła się w dół do doliny. Nastąpić to mogło w okresie, kiedy silna władza zapewniała pokój, a droga była na tyle uczęszczana, aby przenosiny takie były korzystne. Mogło do tego dojść już w II wieku, kiedy osadzono tutaj oddział z X legionu i zbudowano cysternę nad źródłem. Cysterna ta została włączona w obręb arabskiego karawanseraju w połowie IX wieku, gdy droga stanowiła część bizantyjskiego systemu dróg odbudowanego przez kalifów .W pobliżu Abu Gosz zostały znalezione dwa kamienie milowe Abd el-Malika (lata 685- 705), budowniczego Kopuły Skały. Tradycja bizantyjska, lokalizująca Emaus - gdzie zmartwychwstały Chrystus objawił się dwóm swoim uczniom w LATRUN, była najwyraźniej nie znana krzyżowcom. Tym samym nie mogli oni odnieść zaistniałej rzeczywistości do kontekstu w którym się znajdowali. Niemniej jednak miejsce to jest ważne nie tylko do chrześcijan, ale także dla muzułmanów.
