Wieczernik i grób Dawida
To jak wielkie znaczenie dla religii chrześcijańskiej ma postać Dawida i wieczernik, możemy przekonać się otwierając Pismo Św. Niewątpliwie przez chrześcijan miejsca te otaczane są kultem i pamięcią o ludziach i miejscach, którzy nadali kształt religii, która teraz wyznają. Całe szczęście, że miejsca te przetrwały do dziś. Wieczernik i grób Dawida znajdują się w tym samym budynku . Budynek ten, z minaretem i małą kopułą, stoi w cieniu wielkiego okrągłego kościoła Zaśnięcia NMP (zbudowanego w 1900 roku). By dostać się do Wieczernika, z małej alejki na zewnątrz Bramy Syjonu należy wejść w drzwi , a potem, po wspięciu się na schody, przejść przez pokój i następnie dach. Natomiast droga do grobu Dawida prowadzi przez pasaż , który kończy się przy pochodzącym z XIV wieku wirydarzu franciszkańskim. Tam właśnie znajduje się grób Dawida. Jest on otwarty od niedzieli do czwartku w godzinach od 8 do 17.Dawid został oczywiście pochowany w swym mieście na wschodnim wzgórzu. Choć bizantyjczycy uznali, że Syjon to wzgórze zachodnie, do końca X wieku nikt nawet nie pomyślał o zlokalizowaniu tutaj grobu Dawida. Zarówno krzyżowcy, jak i Żydzi oraz muzułmanie pozostawali nadzwyczaj sceptyczni w tej sprawie aż do XV wieku, gdy legenda o skarbach pogrzebanych wraz z królem. Poniżej obecnej podłogi grobu Dawida znajdują się podłogi z czasów krzyżowców, bizantyjskich i rzymskich, a zatem fundamenty budynku.. Kamienie zostały osmalone i uszkodzone w płomieniach pożarów, które strawiły kościół Świętego Syjonu w roku 614 i ponownie w roku 965. Obecny kształt budynku został mu nadany przez franciszkanów na początku XIV wieku. Łuki w Wieczerniku reprezentują typowy przykład późnego gotyku. Tradycja dotycząca Wieczernika jako miejsca sprawowania Ostatniej Wieczerzy jest wątpliwa. Po raz pierwszy została poświadczona na początku V wieku i prawdopodobnie jest pochodną lepiej uzasadnionej tradycji lokalizującej na górze Syjon zesłanie Ducha Świętego w dniu Pięćdziesiątnicy To ostatnie wydarzenie miało miejsce w „sali górnej" więc przyjęto, że była to ta sama sala, w której Jezus spożył z uczniami swój ostatni posiłek. Rekonstrukcja kościoła Świętego Syjonu oparta jest na bardzo kruchych dowodach.
