Wyspy Dziewicze i Portoryko
Wyspy Dziewicze, złożone z siedmiu głównych wysp oraz około dziewięćdziesięciu wysepek i podwodnych skał koralowych o łącznej powierzchni 497 km2, leża w basenie Morza Karaibskiego na wschód od Portoryko. Część amerykańska, licząca 102 000 mieszkańców, obejmuje Saint Thomas, Saint Croix i Saint John oraz około 50 wysepek. Stolicą jest Charlotte Amalie na Saint Thomas. Większą część ludności stanowią potomkowie niewolników, których przywożono do pracy na tutejszych plantacjach. Głównym źródłem dochodów wysp jest turystyka, niemniej rolnictwo oraz wydobycie ropy naftowej i boksytów są również istotnymi sektorami gospodarki. W 1493 r. na Saint Croix wylądował Krzysztof Kolumb. Brytyjczycy zajęli obecnie posiadane wyspy w 1666 r., a więc w tym samym roku, w którym Duńczycy zajęli Saint Thomas. W 1684 r. Duńczycy opanowali też Saint John, a w 1733 r. odkupili Saint Croix od Francuzów. Do kolejnej zmiany własności doszło w 1917 r., gdy Stany Zjednoczone - chcąc zabezpieczyć strefę Kanału Panamskiego - odkupiły wszystkie wyspy duńskie. Portoryko, państwo stowarzyszone z USA, obejmuje szereg niewielkich wysepek (Puerto Rico, Culebra, Mona i Vieques) o łącznej powierzchni 8897 km2, które leżą na wschód od Dominikany i na zachód od Wysp Dziewiczych, na północnym krańcu basenu Morza Karaibskiego. Stolicą tego 3,5-milionowego państwa jest San Juan. Prawie trzy czwarte terytorium wyspy pokrywają góry. Z zachodu na wschód biegną dwa pasma i Sierra de Cayey, które otacza wąska równina nadbrzeżna. Puerto Rico ma niewiele jezior i rzek, gleby są nieurodzajne, zaś na głębokich wodach przybrzeżnych uzyskuje się niewielkie połowy, co w przeszłości było przyczyną masowego ubóstwa i nie mniej masowej emigracji. Jednak ostatnimi czasy tropikalny klimat i doskonałe plaże przeobraziły wyspę w turystyczną mekkę. Wyspa Puerto Rico - ochrzczona przez Indian Borinquen - została odkryta przez Kolumba w 1493 r., podczas jego drugiej wyprawy do Nowego Świata, i nazwana przezeń San Juan Baptista.
