Ciekawe miejsca

Golan to wysoki bazaltowy płaskowyż na wschód od Jeziora Galilejskiego , ograniczony na północy górą Hermon, a na południu potokiem Jarmuk. Żyzna wulkaniczna ziemia w południowej części ustępuje dziewiczym pastwiskom na północy. Cały obszar urozmaicają niewielkie stożki wygasłych wulkanów. Znalezione tu ręczne siekierki i toporki wykonane z bazaltu poświadczają, iż teren ten był zamieszkany już w dolnym paleolicie. Zlokalizowano około 25 wiosek z okresu chalkolitycznego. Położone były w pobliżu stałych strumieni i składały się z charakterystycznych pięciu lub sześciu równoległych rzędów tarasowych domów. W trzecim tysiącleciu pojawiają się miasta. Ich liczba i rozmiary są świadectwem kwitnącej i dynamicznej kultury z epoki wczesnego brązu. Z końcem trzeciego tysiąclecia kultura ta upadła i potem tylko nomadowie przemierzali te rejony. Najbardziej trwałymi reliktami z tego okresu są dolmeny, kamienne konstrukcje przypominające kształtem stoły, w których nomadowie grzebali zmarłych . Południowa część Golanu pojawia się w Biblii jako ziemia Geszur. Aczkolwiek znalazła się ona w obrębie terytorium plemion izraelickich, w rzeczywistości nie była przez nie zamieszkana. Dawid poślubił córkę króla Geszur co wyjaśnia, dlaczego jego syn Absalom, zbuntowawszy się przeciwko ojcu, ukrywał się tu przez trzy lata . W tym okresie ziemia Geszur znajdowała się pod kontrolą Aramejczyków z Damaszku, ale nie wydaje się, aby osadnictwo w epoce żelaza było tu intensywne. Prawdziwy rozwój rozpoczął się w 20 roku p. n. e kiedy Golan został podarowany Herodowi Wielkiemu przez cesarza Augusta. Po śmierci Heroda w 4 roku przed ta część podzielonego królestwa przypadła jego synowi Filipowi, który w Banias zbudował swoją stolicę, Cezareę Filipową. W czasie pierwszego powstania żydowskiego toczyły się tu zacięte walki. Kulminacyjny moment bitwy o Golan miał miejsce w Gamli, ufortyfikowanym mieście położonym na wąskim skalnym cyplu. Gdy w 135 roku Hadrian stłumił drugie powstanie i zabronił Żydom mieszkania w Judei, ludność żydowska przeniosła się na północ. Liczne osady pochodzące z II i III wieku rozrzucone na całym obszarze Golanu, świadczą o tym, że tutejsze gminy żydowskie były dobrze zorganizowane.